Google+

Bóle mięśniowe

Bóle mięśniowe

 

Bóle mięśniowe, niezależnie od przyczyny, są jednymi z najczęściej występujących rodzajów bólu. Regularnie odczuwa je co drugi człowiek. Częstotliwość ich występowania zwiększa się wraz z wiekiem. Ból, zwłaszcza ostry i długotrwający, to pierwszy sygnał, że dzieje się coś niepokojącego. W odróżnieniu od więzadeł i ścięgien, mięśnie są silnie unerwione i bardzo wrażliwe na ból.

 

Bóle mięśniowe, niezależnie od przyczyny, są jednymi z najczęściej występujących rodzajów bólu. Regularnie odczuwa je co drugi człowiek.

Dlaczego boli?

 

Przyczyn wywołujących ból mięśni może być bardzo wiele. Najczęstsze z nich to:

  • urazy mechaniczne,

  • duży wysiłek i przeciążenia,

  • niedokrwienie,

  • niedobór mikro- i makroelementów,

  • stany zapalne i zmiany nowotworowe,

  • infekcje i pasożyty,

  • stosowanie niektórych leków.

Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.

Typy bólów

 

Bóle pourazowe
Są zwykle ostre o różnym natężeniu. Zależą zarówno od rozległości, jak i miejsca urazu. Zwykle przebiegają dwufazowo – początkowo w wyniku uszkodzenia zakończeń nerwowych odczuwanie bólu jest mniejsze. Zmniejsza się również odczuwanie dotyku i temperatury oraz następuje odruchowe porażenie uszkodzonego mięśnia, co minimalizuje dalsze uszkodzenia. Jednak po paru godzinach sytuacja się odwraca i pojawia się przeczulica oraz wzmożone reakcje skurczowe mięśnia na dotyk. W leczeniu, poza zaopatrzeniem miejsca urazu, stosuje się leki przeciwbólowe i przeciwzapalne.

 

Bóle mięśniowe
Mogą trwać przez wiele godzin, a nawet dni. Nasilają się przy próbie ponownego wysiłku w danej grupie mięśni. Mają charakter kłujący, rozpierający, o średnim natężeniu, ale wystarczającym do odruchowego zmniejszenia ruchomości i napięcia mięśni. Pojawiają się pewien czas po rozpoczęciu wysiłku – w zależności od kondycji fizycznej, a najczęściej już po wysiłku. Ból tego typu związany jest z uszkodzeniem włókien mięśniowych i pojawieniem się stanu zapalnego, który zwiększa ciśnienie w samym mięśniu. Niemałą rolę odgrywają tu również szkodliwe produkty przemiany materii, które w wyniku niedotlenienia  pojawiają się w komórkach mięśniowych. Przykładem takich dolegliwości są bóle mięśni nóg, rąk czy brzucha po forsownych ćwiczeniach na siłowni u osób do tego nieprzygotowanych. W badaniach laboratoryjnych w moczu można wówczas wykryć białka i substancje uwalniane z uszkodzonych mięśni.

 

Bóle z przewlekłego wysiłku statycznego
Takie dolegliwości najczęściej obejmują okolice pleców i karku, i wynikają np. z konieczności długotrwałego siedzenia w jednej pozycji. Mają średnie natężenie, ale są silnie drażniące i wymuszają ciągłe zmiany pozycji. Dają poczucie ogólnego zmęczenia i znużenia. Nasilają się przy próbie ruchu i mogą utrzymywać się przez wiele dni.  Bardzo rzadko obserwuje się zmiany we krwi i moczu. W leczeniu zarówno bólu wywołanego wysiłkiem statycznym, jak i dynamicznym wskazane są ćwiczenia rozluźniające oraz odpoczynek, który odciąży wybrane grupy mięśni.

 

Bóle niedokrwienne
Są bardzo podobne do bólów wysiłkowych. Pojawiają się w trakcie wysiłku i bardzo gwałtownie nasilają się wraz z jego trwaniem oraz powoli ustępują po jego zaprzestaniu. Zwykle oznaczają poważne choroby układu krążenia. Typowym bólem niedokrwiennym jest ból zamostkowy w chorobie wieńcowej serca i zawale mięśnia sercowego oraz bóle nóg w zaawansowanej miażdżycy.

 

Bolesne kurcze mięśniowe
Pojawiają się w wyniku zaburzeń hormonalnych, braku wapnia, potasu, niektórych witamin (np. z grupy B). Zwykle obejmują one mięśnie uda i podudzia, ale zdarzają się również w dłoniach i stopach. Taki kurcz trwa zwykle kilka – kilkanaście minut i ustępuje samoistnie, ale może też szybko nawrócić. Ból ma charakter ostry o dużym natężeniu – tym większym, im większa jest masa mięśniowa nim objęta. Dlatego bardzo silne dolegliwości bólowe pochodzą z dużych mięśni uda, a znacznie mniejsze z mięśni śródstopia. Leczenie polega na usunięciu przyczyny kurczy, leki przeciwbólowe mają niewielkie zastosowanie.

 

Stany zapalne
Zapalenie stawu często wywołuje dolegliwości ze strony grup mięśni go otaczających. Jest to jeden z elementów reakcji ochronnej. Ból mięśni zmniejsza chęć poruszania i obciążania chorego stawu, co zapobiega, przynajmniej w początkowej fazie, jego dalszym uszkodzeniom. Uwalniane do krwi przez komórki układu odpornościowego substancje zapalne wpływają na „gotowość” bólową innych mięśni.  Takie zjawisko obserwujemy np. w reumatoidalnym zapaleniu stawów i nowotworach kości. Uogólnione bóle mięśniowe mogą towarzyszyć również stanom zapalnym przy innych chorobach. Powszechne są nieustające bóle o niewielkim natężeniu np. przy przeziębieniach, grypie i wysokiej gorączce. To wynik oddziaływania substancji zapalnych krążących razem z krwią i docierających do komórek mięśniowych. Takie bóle bez problemu zwalczają leki przeciwzapalne i przeciwbólowe.

 

Bóle wynikające ze stosowania niektórych leków
Zwykle są to działania niepożądane, powodujące uszkodzenie komórek mięśniowych. Bóle mają niewielkie lub średnie natężenie, są uporczywe, ciągłe, meczące, przyczyniają się do ogólnego poczucia znużenia. Takie dolegliwości mogą pojawić się np. po niektórych lekach obniżających stężenie cholesterolu lub po chemioterapii. 

 

dr Małgorzata Miller, specjalista chorób wewnętrznych